Yûsuf

-Em dikarin hevûdu binasin?

-Helbet, ez Selîm im.

-Ez jî Yûsuf.

-Kêfxweş bûm Yûsuf.

-Ez jî kêfxweş bûm.

-Tu weke navê xwe delal î, lê rûçikê te çi qas zer e!

-Êê, tu bi Îngilîzî dizanî?

-Ne zêde, tu çawa têgihîştî?

-Ji wechê te!

-Himm..

-Vat îz yor neym?

-May neym îz Selîm.

-May neym îz Yûsuf.

-Nays tu mît yu Yûsuf.

-He?

-Yanê kêfxweş bûm.

-Nays tu mît yu!

-Mî tu.

-He?

-Yanê ez jî.

-He, çima porê te dirêj e?

-Ji ber ku naqusînim.

-Hee, qey zêde pirtûk dixwînî?

-He, çawa têgihîştî?

-Ji wechê te!

-Himm!

-Teksiya te tune, ne wisa?

-Na, tune, çawa têgihîştî?

-Ji wechê te!

-Ez perê xwe didime pirtûkan.

-Çend pirtûkên te hene?

-Li dora sê çar hezarî hene.

-Eeew! Hemû kes pereyê xwe didine teksiyan, ji ber vê yekê buhayê xwe zêde dibin!

-Himm, tu bi kîjan zimanên din dizanî?

-Bi Erebî dizanim.

-Yanê zimanê te yê dayîkê Erebî ye.

-Na, bavê min jî dizane!

-Himm, Erebî mucîzeyek e, xwezil min zanibûya. De baş e, tu dizanî bi Erebî bixwînî?

-Xwendina bi Erebî?

-Yanê elfabeya Erebî.

-Elfabeya Erebî?

-Te dît herfên xwe yên cuda hene, weke Qur’anê.

-He, dizanim!

-Tu dikarî çîrokên Erebî bixwînî?

-Erê!

-Bi raya min tu divê zêdetir bixwînî.

-Helbet!

-Ez dizanim ji ber ku zêde ji te pirsîne, tu kerixî yî, lê ez jî carekê bipirsim; gava tu mezin bibî, tu dê bibî çi?

-Na, tu kesî nepirsiye!

-De baş e, naxwe ez bipirsim, tu dê bibî çi?

-Astronot.

-Himm, divê waneyên fenê baş bin, gelo baş in?

-Fen?

-Fizîk, kîmya lo.

-Me hêj ew nedîtine!

-Dê û bavê te li ku ne?

-Li wê paşiyê rûdinên, min te bitenê dît û hatim!

-Têgihîştim! Hûn ê biçine Mêrdîna jorî?

-Na, em ê li nexweşxaneyê dakevin!

-Têgihîştim Yûsuf!

-Ez dizanim tu têgihîştî.

-Tu çawa têgihîştî?

-Ji wechê te!

DEM

Êdî xwe xistiye binê barekî giran

Ew kesê lîrekê daye destê xwe.

Sándor Petöfi (1823-1849)